چالش های آنودیزه کردن گچ های آلومینیومی توضیح داده شد

تفاوت چشمگیر بین محصولات آلومینیومی درخشان و غیر درخشان در تعامل پیچیده علوم مواد و فن آوری های درمان سطح است.یک درمان سطحی آلومینیومی مشترکاین ماده به طور قابل توجهی مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر فرسایش و جذابیت زیبایی را افزایش می دهد. با این حال، همه آلیاژ های آلومینیومی برای آنودیز کردن مناسب نیستند، به ویژه اجزای آلومینیومی ریخته شده.به خاطر ترکیب و فرآیند تولیدی منحصر به فرد آلاینده، قطعات آلومینیوم ریخته شده اغلب در طول آنودیزاسیون با چالش های متعدد روبرو می شوند و نتیجه آنها رضایت بخش نیست.

عملکرد ضعیف آنودیزاسیون قطعات آلومینیوم ریخته شده به طور عمده ناشی از این عوامل کلیدی است:

• عناصر آلیاژ:آلیاژ های آلومینیوم ریخته شده به طور معمول حاوی نسبت بالایی از سیلیکون، مس، آهن و منگنز هستند. این عناصر در هنگام آنودیزاسیون در تشکیل فیلم اکسید دخالت می کنند و کیفیت پوشش را کاهش می دهند.مس و روی در الکترولیت ها واکنش ضعیف دارند، به طور بالقوه باعث ایجاد فیلم های اکسید قرمز یا زرد رنگ در حالی که عملکرد الکترولیت را کاهش می دهد و نقایص را افزایش می دهد.
• حاوی سیلیکون بالا:سیلیکون، عنصر آلاینده غالب در آلومینیوم ریخته شده، در غلظت های بسیار بالاتر از آن هایی که برای آنودیزاسیون مناسب هستند وجود دارد.سطح سیلیکون بالا باعث تغییر رسانایی الکتریکی بین فاز های آلومینیوم و سیلیکون می شود، که سرعت رشد اکسید و توسعه پوشش را مختل می کند.
• مشکل سوراخ شدن:فرآیند ریخته گری به طور ذاتی منافذ داخلی ایجاد می کند. این منافذ پس از آنودیزه شدن بیشتر می شوند و یکنواخت پوشش و چسبندگی را به خطر می اندازند.برخی از عناصر آلیاژ باعث تشکل منافذ می شوند.
• نقص های پوشش:تفاوت های مورفولوژی سطحی در آلومینیوم ریخته شده منجر به رشد نامنظم اکسید آنودی می شود. نقص های سطحی مانند بور و نشانه های ماشینکاری باعث غلظت شارژ می شوند.مهار تشکیل لایه ی یکنواخت.

عناصر اصلی آلیاژ در آلومینیوم ریخته شده و اثرات خاص آنها:

غلظت سیلیکون در آلومینیوم ریخته شده (معمولاً 10.5 ٪) 13.5٪) به شدت از آستانه توصیه شده برای آنودیزاسیون موثر (< 7٪) فراتر می رود.

• رسانایی الکتریکی بین فاز های آلومینیوم/سیلیکون
• حرکات رشد فیلم اکسید
• تراکم پوشش و یکسانی

سیلیکون بالا منجر به سطوح خاکستری قهوه ای یا سیاه شده با ظاهر بالقوه "شوره" می شود. پوشش های حاصل اغلب به دلیل منافذ و قطعیت آزمایشات اسپری نمک را شکست می دهند.

گازهای گیر افتاده در زمان ریخته گری با فشار ایجاد حفره های زیرزمینی می کنند که:

• بعد از آنودیزه شدن به صورت بصری برجسته شود
• اختلال در شکل گیری لایه اکسید
• علت از هم جدا شدن پوشش محلی
• کاهش حفاظت کلی از خوردگی

پارامترهای نادرست ریخته گری می تواند باعث تشنه شدن بیشتر شود، به ویژه در آلیاژ های سیلیکونی بالا که معمولاً سطوح آنودیز شده لکه دار وجود دارد.

تغییرات سطحی ذاتی آلومینیوم ریخته شده ایجاد چالش های متعدد آنودیزه می کند:

• سطوح خشن (از فرسایش قالب) پوشش های نابرابر در مقایسه با فرآوری ماشین آلات را تولید می کنند
• برر و نشانه های ماشینکاری مناطق غلظت بار را ایجاد می کنند
• ساختارهای بزرگ تری از رشد یکنواخت اکسید جلوگیری می کنند

این عوامل به طور جمعی توضیح می دهند که چرا آنودیزاسیون معمولی اغلب نمی تواند انتظارات عملکردی را برای اجزای آلومینیوم ریخته شده برآورده کند و نیاز به روش های جایگزین درمان سطح دارد.